Het verhaal over deze reis is acht jaar geleden begonnen. Toen woonde ik 11 jaar in Vught en voelde dat ik mijn pad verder wilde gaan vervolgen. In mijn 38e levensjaar was ik daar al mee gestart, ik voelde toen dat ik aan het water wilde zijn.
Toen ik ervoor koos om uit Deurne (mijn geboorteplaats) te gaan verhuizen zei ik dat ik in Haarlem dicht bij het strand wilde wonen. Door verschillende redenen koos ik daar niet voor, een fantastische plek in het centrum van Vught werd mijn nieuwe stulpje. Achteraf is dat beter gebleken want mijn moeder (zij woonde in Boerdonk bij Veghel) werd in datzelfde jaar ziek en overleed na een jaar, in 2009.
Lichtpuntje
Door haar overlijden, en mijn vader waar het ook niet goed mee ging, voelde ik dat ik diep in de mentale lappenmand zat. Ik was matig depressief en wilde hier niet meer zijn, gelukkig zag ik nog een lichtpuntje/uitweg en die heb ik met mijn volle verstand aangenomen. Er volgde een flink traject dat mijn eerste stappen naar eigenliefde dichter bij mezelf bracht.
Ontgroeit
Eenmaal gelukkig, bewust verbonden met mijzelf en klaar voor het verder lopen van mijn pad (inmiddels was ik 48 jaar) besloot ik weer onderweg te gaan naar het water. Ik voelde dat het werk wat ik altijd gedaan had niet meer bij me pastte en dat hielp me om mijn persoonlijke ontwikkeling verder vorm te blijven geven en tijd te nemen voor mijn innerlijke groei. Daar hoorde wel de consequentie bij dat ik mijn huis in Vught moest verkopen, omdat ik het geld nodig had en omdat ik zag en voelde dat ik de plek aan het ontgroeien was.
Persoonlijke ontwikkeling
In de periode van de start van mijn persoonlijke ontwikkeling en innerlijke groei voelde ik ook wat de reden was dat ik naar het water wilde. Het water voelde vertrouwd zoals in de baarmoeder als je nog niet op aarde bent. Dat zou dus betekenen dat als je niet in/bij het water bent het niet vertrouwd zou zijn, dat is echt niet waar gebleken en ik was blij dat ik dat al had ontdekt voordat ik mijn pad wilde vervolgen.
Vertrouwen
Die ontdekking vond ik wel heel bijzonder omdat je dus ook als je niet op of bij het water bent vertrouwen kunt hebben in jezelf. En buiten het water ook vrijheid kunt ervaren. Als je geen vertrouwen en vrijheid ervaart ben je dus bang, is mijn (nogal plat gezegd want het verdient wel wat meer uitleg en verdieping) conclusie. Bang zijn is angst voor wat niet gegrond is, iedere angst is te overwinnen als je vertrouwen in jezelf ontwikkelt.
Stappen zetten
Vastberaden ging ik de stappen zetten, verkocht mijn huis en op de vraag wat ik dan ging doen en waar ik ging wonen zei ik een beetje gekscherend dat ik lang op het water wilde zijn en een half jaar ging varen. Al mijn overgebleven spullen (veel had ik al verkocht) gingen in een opslagcontainer en 1 koffer hield ik over. Een paar dagen voordat het huis afgerond was wist ik nog niet wat ik ging doen, uiteindelijk kwam ik in een studentenhuis terecht in Den Bosch terecht. In een huis wonen met meer mensen was wel een ding maar ik voelde dat dat goed voor me was omdat ik al zo lang alleen was, op die manier kon ik ervaren hoe dat was. Nou, kan je zeggen, dat was wat, soort van opnieuw beginnen en voelen waar je heen wilt. Intussen had ik namelijk ook geleerd dat de juiste keuzes maken in je leven, vanuit je diepere gevoel en intuïtie niet met 1 druk op de knop gaat maar verloopt met verfijning. Vandaar dat ik het stap voor stap deed.
Terwijl ik dit blog schrijf is de bovenstaande foto mijn uitzicht. Het is ook hier een doordeweekse dag en er wordt hard gewerkt aan allerlei vakantieplekken, het is dus niet stil nu.
Beeld
Je leest het al, het lang op het water zijn was niet mijn keus die ik maakte. Afgelopen jaren heb ik me vaak afgevraagd waarom ik dat 8 jaar geleden wilde, iets in mij heeft een beeld gezien waardoor ik het gevoel had dat ik daarheen wilde, lang varen.
Loslaten
Velen weten dat ik na 3 maanden Den Bosch de stap naar Maarssen maakte en dat ik daarmee heel veel heb losgelaten. Ophelie (mijn innerlijke liefdevolle kant, mede beschreven in het boek Ophelie) werd geboren en mijn missie om eenzaamheid doorbreken beeld en vorm te geven was ontstaan en dat gaf me een heel voldaan gevoel, iets aan de mensen en wereld geven vanuit mijn levenswijsheid en liefde. Tot voor 2 jaar terug heb ik veel tijd en energie in Ophelie gestopt met helaas nooit het resultaat wat ik voor ogen had. Natuurlijk heeft COVID daar een vrij grote rol in gespeeld maar ook de keuzes die ik maakte om zelf gelukkig te zijn en blijven speelden een rol.
Loosdrecht
Van Maarssen naar Loenen aan de Vecht en uiteindelijk 6 jaar geleden op de heerlijke plek in Loosdrecht aangekomen te zijn zorgde voor nóg meer innerlijke rust en vrijheid. Daar voel ik me helemaal wie ik ben, in alle facetten die ik voor ogen had en zoals ik me wilde voelen, ook al wist ik vantevoren niet hoe dat voelde, daar was het er. Die plek heeft en brengt me zoveel fijns dat ik me niet voor kan stellen dat ik daar ooit weg ga.
Verbondenheid
Toch, ondanks dat ik in Loosdrecht op zo'n heerlijke plek woon, blijft mijn persoonlijke ontwikkeling doorgaan. De geboorte van Ophelie in 2019 liet mij niet stilstaan, mijn vrijheid en verbondenheid namen zoveel spirituele vorm aan dat ik mijn innerlijke rust en inmiddels hartsverbinding koester en weet dat ik daar niet alleen altijd naar terug kan maar ook wat dat water en die wijdsheid betekend.
Intens
Veel mensen zullen mij begrijpen maar velen ook niet. De wijdsheid, helderheid en verbinding met alles wat er is is heel bijzonder, magisch maar kan ook heel intens zijn. Spiritualiteit/verbondenheid is interessant, kan zelfs verslavend zijn, en geeft je het gevoel dat je écht leeft.
Spiritualiteit
De spirituele ontwikkeling heeft me veel gegeven en nog steeds want naast dat het fijn is voor mezelf is het ook heel fijn dat je mensen ermee kunt helpen, ze in beweging kunt zetten en ondersteuning kan bieden in hun persoonlijke ontwikkeling. Ik wil de spiritualiteit niet inzetten als het enige in mijn leven omdat ik ook mijn eigen wensen heb en dat is de voornaamste reden dat ik het avontuur aan ben gegaan waar ik nu ben.
Avontuur
Dat ik dus 8 jaar geleden een beeld had van een lange tijd varen en op het water zijn is inmiddels soort van vervaagd. De helderheid en wijdsheid die de spiritualiteit brengt vult dat eigenlijk al in. Twee jaar geleden had ik minder plezier in het voortzetten van Ophelie omdat het me meer energie koste dan dat het opleverde. Daardoor ben ik andere werkzaamheden gaan doen wat vorig jaar resulteerde in buiten werken en dat was heerlijk omdat ik voelde dat ik veel meer mezelf kon zijn. Helaas kon ik dat werk niet blijven doen omdat het teveel van me vergde, lichamelijk en mentaal wat te maken had met de keuzes die de onderneming waarvoor ik werkte maakte. Ik was veel afgevallen en wilde mezelf niet onderuit laten gaan waardoor ik mijn ontslag heb genomen. Daarna wist ik het even niet meer, ben naar mijn vader gegaan en hem geholpen er weer (even) bovenop te komen en daarna ben ik weer gaan kijken wat ik met mijn werkleven wilde. Toen ik na weer wat freelance werk bij een andere onderneming kon gaan werken waar ik eerder als freelancer ook gewerkt had leek me dat een uitstekend idee en ben er met volle moed aan begonnen. De sneeuw in januari bracht me bij de ervaring dat ik mijn eigen hart moet volgen en op dat moment zei mijn hart dat het avontuur op het water nog een wens is.
Afscheid
Ik opende Facebook en het vrijwilligerswerk wat ik ben gaan doen kwam voorbij, ben de gesprekken aangegaan en heb de stap genomen om het te gaan doen. Het betekende nogal wat want ik heb geen geld om mijn huis te bekostigen als ik weg ben dus de enige optie was verhuren of opzeggen. Van opzeggen werd ik heel verdrietig merkte ik, dat was een té radicaal afscheid en dat voelde niet goed. Ondanks dat ik nog niet wist of mijn huis verhuurd werd ten tijde dat ik weg was ben ik het toch aangegegaan, nam mijn ontslag en besloot om te gaan. Hierbij heb ik veel ondersteuning van een dierbare vriend gehad en zonder hem had ik het niet doorgezet. Hij wist dat ik deze wens had en heeft me er doorheen getrokken, hoe het ook loopt, ben hem hier ontzettend dankbaar voor.
Ervaringen
Je kunt je voorstellen dat de weg naar het vertrek op maandagochtend 16 maart niet zonder slag op stoot ging en het ging echt verre van relaxt. Gelukkig is mijn huis nu tijdelijk verhuurd, mijn auto is verkocht en ik ben gegaan alsof het niets was. Wetend waaraan ik begon, al weet je nooit waar je precies aan begint met zo'n avontuur, weet ik absoluut niet hoe het verder zal gaan. Intussen heb ik al vele ervaringen opgedaan, leuke en minder leuke die te volgen zijn op Polarsteps. Iedere dag schrijf ik een stukje over het verloop: www.polarsteps.com/mirandaroijakkers
Wijsheid en inspiratie
Verschillende mensen hebben al tegen me gezegd dat deze reis me inzichten zal geven. Het aparte met energie is dat alles energie is en energie is mijn raadgever geworden. Mijn helderziendheid, heldervoelend en helderhorendheid als energie helpen mij op deze weg en naast veel ervaringen krijg ik vooral bevestiging in wat ik al weet en ken. Dit blog schrijf ik omdat ik de reden van dit avontuur uit wil leggen, ook geef ik graag mijn wijsheid en inspiratie aan anderen.
Verlicht
Als ik thuis ben kan het door de vele impulsen die ik krijg vaak voelen dat ik tussen hemel en aarde zweef, dan voel ik me extreem licht en vaak is dat overweldigend maar wel heel fijn. Hier is dat (nog) een stuk minder en mij zegt dat dat ik mijn draai nog niet helemaal gevonden heb. Hoe die draai er wel uitziet is voor mij net zo'n groot raadsel dan voor jullie.
Heimwee
Gisteren had ik heimwee toen we aan het varen waren, gelukkig is dat nu voorbij, ben nog steeds erg benieuwd wat er nog meer voorbij gaat komen en hoe dit avontuur in mijn leven zijn plaats gaat krijgen.
Antwoord
Heb ik nu een antwoord gegeven op wat veel mensen zich afvragen waarom ik dit ben gaan doen? Benieuwd wat dit blog voor jou betekent en wat het jou zegt over jouw eigen leven.
Liefs Miranda 😘
ps. vandaag wilde ik voor het eerst sinds ik weg ben met mijn laptop dit blog schrijven, helaas liet hij me in de steek en heb ik dit met mijn slimme telefoon getypt. Tussen het schrijven door ben ik de kapitein van de boot met de dingy op gaan halen, onderweg heb ik onderstaande foto gemaakt. Voor meer foto's, video's en verhalen kun je me op Polarsteps volgen, maar dat had ik al gezegd 😆
Reactie plaatsen
Reacties